Quinta Severiens: Mijn solo retreat op Ibiza februari 2020

Bijgewerkt: mei 8




Man man man, de winter van 2019 had me bijna klein gekregen. Ik wist van tevoren dat het zou gebeuren dus ik was eigenlijk een soort van voorbereid, zover dat mogelijk is.



In november 2019 besloot ik dat ik per se met mijn gezin naar Disneyland Parijs wilde rond kerst. Ik woon in Spanje waar de zon 360 dagen per jaar schijnt en kerst géén ding is. Kerst doorbrengen in Spanje is echt een dooddoener voor de kerstfreeks zoals ik. Dus het werd 4 dagen Disneyland Parijs!



Al twee weken voordat we het vliegtuig in stapten voelde ik mijn ambitieuze energie wegzakken, mijn motivatie verdween als sneeuw voor de zon. Ik had echt zo geen zin meer in mijn werk. Alles was kut.



Onze reis naar Disney had mij in zijn greep en was het enige waar ik me mee bezig wilde houden. Ik was me er erg bewust van dat dit een tijdelijk gevoel is en dat ik gewoon heel erg toe was aan vakantie. Maar ik voorspelde ook dat als we weer terug zouden komen na Disney ik in een zwart gat zou vallen en de motivatie nog verder te zoeken zou zijn.



Voor het gemak noem ik het maar even een burn out. In 2019 ben ik ontzettend druk geweest met het ontwikkelen van de ondernemerscursus, allerlei tools voor ondernemers, mijn werkzaamheden voor Q Designs klanten en natuurlijk de retreats die ik organiseer.



Ik zat het hele jaar in een constante flow van adrenaline en oneindig veel ambities. Oke, om eerlijk te zijn kan ik soms (veeeeeel) te veel van mezelf eisen. Ik heb grote plannen in dit leven, zo groot dat veel mensen mij niet eens geloven en alles weglachen als ik erover vertel.



Ik sta constant op scherp, probeer iedere kans die in mijn schoot geworpen wordt te grijpen en ik sta nooit echt uit.



Als ik gewoon had doorgewerkt en geen vakantie had genomen, had ik denk ik niet eens een burn out gehad want ik functioneer blijkbaar het beste op adrenaline. De vakantie dwong mij een stap terug te doen. Heel erg nodig natuurlijk maar tegelijkertijd confronterend. En stiekem maakte het me lui. Ik gaf mij volledig over aan… tsja, niets doen dus. Niks voor mij!



Weken gingen aan me voorbij. Gefrustreerd dat het me maar niet lukte terug te komen in mijn flow. Een flow van constante inspiratie, succes en positiviteit. Ik wilde het terug maar het was alsof mijn geest aan het detoxen was van mijn werkdrang en er geen weg terug was.




In juli 2019 ben ik een kleine week naar Mallorca gevlogen zonder mijn gezin om daar in rust een cursus voor ondernemers te ontwikkelen, een idee waar ik al een jaar mee rondliep. Het zou me niet lukken om dit in mijn normale omgeving te doen, ik moest mij afzonderen van de rest van de wereld.





Een week geen afleiding van de dagelijkse to do's maar alle tijd helemaal voor mijzelf. Een week waarin ik alleen maar mijn eigen gedachten kon horen.

Die week is mij toen ontzettend goed bevallen en het resultaat mag er wezen! Ik kwam terug met een compleet uitgeschreven ondernemerscursus. Dit wilde ik nu ook en wel meteen. Een retreat was precies wat ik nodig had om mezelf weer terug te vinden. En vooral mijn creativiteit!


Mijn creativiteit is de kern van alles wat ik doe, mijn meest waardevolle talent en het was gewoon weg. Zonder mijn creativiteit functioneer ik niet.



Op 25 februari 2020, zonder te twijfelen, boek ik een vlucht naar Ibiza. De volgende dag gaat de wekker om 3:30 want de taxi richting het vliegveld zou om 04:00 al voor de deur staan. Met kleine oogjes en dikke wallen vlieg ik naar Ibiza, je moet er wat voor over hebben hè?






Eenmaal aangekomen op Ibiza haal ik eerst mijn huurauto op zodat ik lekker over het eiland kan toeren om mooie plekken op te zoeken. Dit was mijn eerste keer op Ibiza en had geen enkel idee welke plekken te bezoeken dus ik wilde vrijheid om me volledig door mijn gevoel te laten leiden! Ik was er natuurlijk buiten het hoogseizoen dus geen partéés voor mij maar pure rust en ontspanning.



Ik ben een echte avonturier en weet dat je soms van het pad af moet om prachtige bestemmingen te bereiken, dus dat deed ik op Ibiza ook. Juist niet op de verharde weg blijven maar spannende hobbelige weggetjes nemen en zien waar ik uit kom. Lekker van ’t padje af!







Mijn god, wat heb ik mezelf een prachtig cadeau gegeven. Ik heb mijn ogen uitgekeken. Wondermooie baaien en rots kliffen gezien, geluncht op plekken waarvan ik me niet kon voorstellen dat het bestaat in Europa! En dude wat heb ik ongelooflijk lekker gegeten. Om van te kwijlen, of zoals ik altijd zeg: ‘orale orgasmes.’









Ik ben een flierefluiter, een doener en een ontdekkingsreiziger. Te lang op dezelfde plek zitten is niet goed voor mij. Hier in Spanje huurde ik voor een periode kantoorruimte maar dat beviel mij totaal niet. En de sexshop die ik in Nederland had was ook een dooddoener voor mij. Ik kreeg het enorm benauwd van die muren om mij heen. Ik wil bewegen! Vrij zijn. Flexibel zijn.



Een vliegreis doet mij altijd heel erg goed, ik hou nog steeds niet van vliegen maar de ervaring werkt heel bevrijdend voor mijn geest. Ik laat letterlijk alles achter me op zo’n moment en de wereld ligt dan aan mijn voeten. Zelfs rondrijden over het prachtige eiland met het dakraam open en een lekker muziekje erbij bracht mij weer helemaal terug bij mijn essentie.



Wanneer ik alleen op reis ga, en dat doe ik meerdere keren per jaar, voel ik me vrij. Even los van het normale dagelijkse leven. Weg uit mijn veilige zone waarin alles vanzelf gaat en ik alles kan doen zonder erbij na te denken.



Ik ga nooit twee keer naar dezelfde bestemming dus het is altijd weer een verrassing waar ik terecht kom. De onzekerheid en de gezonde nervositeit die het met zich mee brengt prikkelt mij. Het gevoel alsof ik met een parachute vanuit een vliegtuig naar beneden spring. Het doet mij beseffen dat ik écht leef.



Zoals altijd had ik ook op Ibiza mijn schrift en pen bij me. Overal waar ik ging. Want de meest onverwachte dingen kunnen mij inspireren en dan wil ik direct schrijven. Ook mijn laptop had ik mee, vanaf de tweede avond voelde ik weer wat creativiteit borrelen en had ik weer zin om te ontwerpen. Dit gevoel had ik al weken niet gehad.



Wanneer ik mijzelf zo onbeschaamd verwen ben ik mezelf enorm dankbaar. Ik gun mij wat ik nodig heb en dat is blijkbaar reizen. Om materiaal geef ik niet zo veel en koop dan ook alleen maar iets wanneer ik het echt nodig heb. Maar aan ervaringen opdoen hecht ik wel heel veel waarde. Wanneer ik bewust spannende situaties opzoek en mezelf uitdaag het onbekende te doen, voel ik mij letterlijk groeien. Wellicht omdat ik door trots meer rechtop ga lopen, geen idee. Maar ik groei! Mijn zelfvertrouwen en zelfs mijn liefde voor mezelf groeien enorm op zulke momenten.

Tegelijkertijd hoef ik op zo’n reis nergens rekening mee te houden. Ik let totaal niet op de tijd en eet waar en wanneer ik maar wil. Het leven is dan ineens zo spontaan, dat kan alleen maar heel gezond zijn voor een mens. Alles loslaten en enkel op gevoel leven. Heerlijk!



En dan hotels, ik zou erin kunnen wonen! Koken daar hou ik helemaal niet van dus uit eten gaan is een grote hobby van mij. Nieuwe plekken ontdekken, niemand tegen kunnen komen die ik ken en juist gesprekken voeren met totaal vreemden. Allemaal dingen die mij inspireren en een gevoel van intens geluk geven.

De allereerste keer dat ik alleen vloog scheet ik bijna in mijn string. Ik was toen 31 en was bang dat ik de gate niet zou kunnen vinden, het vliegtuig zou missen of erger nog… dat ik in mijn eentje zou neerstorten en mijn gezin zou achterlaten.



Zo onervaren ik 2 jaar geleden was, vol met onzekerheden en angsten, zo’n lakse reiziger ben ik nu. Bij mijn terugvlucht vanaf Ibiza betrapte ik mezelf erop dat ik dus inderdaad bijna mijn vliegtuig had gemist. Ik zat een film te kijken onder het genot van een verse tonijnsalade en een vino tinto (rood wijntje) en lette niet op de tijd. Ik kwam op het allerlaatste moment aan bij de gate waar geen hond meer te bekennen was. Iedereen zat al in het vliegtuig. Oeps! Dat is wel iets té ontspannen.



Na mijn thuiskomt wilde ik direct aan de slag met mijn te leuke uitbreidingsplannen. Een online programma dat eind mei van 2020 gelanceerd moet worden. Of dat gaat lukken weet ik nog niet maar een richtlijn is altijd goed.



Ik ben er in ieder geval weer. Mijn burn out van 6 weken heeft mij teruggefloten en doen inzien dat het tijd was om mijzelf weer eens een cadeau te geven in plaats van altijd alles voor en met mijn gezin te doen. Nu probeer ik mezelf op tijd te herinneren mezelf een retreat cadeau te doen.



Op moment van schrijven zit ik te denken aan een volgende retreat in Oostenrijk of Zweden. Voor welk land zou jij kiezen en waarom? Quinta Severiens Eye opener, mind set changer & life improver


87 keer bekeken
0
Branding & Design
Logo ontwerp
Webdesign
Promotiematerialen

 
Contact
  • Quinta Severiens op Facebook
  • Quinta Severiens op Instagram
  • Quinta Severiens op LinkedIn
  • Quinta Severiens op YouTube
Join my network!